“Als ze in de media durven beweren dat het leesniveau van de jeugd er alleen maar op achteruitgaat, dan zal het zeker niet aan mevrouw Leen Coosemans gelegen hebben!”
Afgelopen donderdag gaf mevrouw Leen Coosemans haar laatste les op onze school na een lange carrière vol passie en engagement. Dat konden we niet onopgemerkt voorbij laten gaan.
(Oud-)collega’s woonden haar laatste les Nederlands bij, waarin haar leerlingen van 6b met een zwanenzang afscheid namen van onze school en van hun lerares en titularis. Daarna volgde een lange erehaag en luid applaus tot aan het openleercentrum, haar geesteskind. We klonken op vele mooie herinneringen en meneer Goossenaerts vertelde over wat Leen allemaal voor haar leerlingen, haar collega’s en onze school betekend heeft.
“Een wegwijzer. Een gids. Een vrouw van woorden, en vooral: van betekenis. En waar kunnen we dat beter uitspreken dan hier, op deze plek? Jouw geesteskind: het Openleercentrum. Elke ruimte draagt de ziel van wie erin geloofde. En als muren konden spreken, zouden deze muren vertellen over “Leen Coosemans”. Hoe jij aan de wieg stond van deze gezellige bibliotheek in haar huidige vorm, toen het allemaal nog een plan was, een idee op papier. Maar jij zag het. Niet vaag, maar glashelder. Jij zag tafels, stoelen, schaakborden, boeken. Maar vooral: leerlingen. Leerlingen die kwamen lezen. Ontdekken. Groeien.
(….)
Leen, literatuur is jouw passie. Er zijn leerkrachten die lesgeven. En er zijn leerkrachten die een vonk ontsteken. Jij hoort onmiskenbaar bij die tweede soort.”
Wil je graag meer lezen? Je vindt de volledige speech hier.